شاعیر: سەیدی هەورامی کتێب: دیوانی سەیدی هەورامی سەرناو: ڕوێو كريام... لەبارەی شیعر: نووسین: کەماڵ ڕەحمانی ڕوێو كريام هەواو سەيری، لوەم باخ «بديدم قمری دل خسته بر شاخ» [١] «من و قُمری بهم دمساز گشتيم» هەر ئاده چڵوه كۆكۆش بێ، من ئاخ ئاخ [٢] هەر ئاده «زد فُغان» كۆ يار، كۆ يار ئەزيچ سۆت‏و، پڕوزيۆنو، بەرو داخ [٣] «فشاندم اشك خونين بر رُخ زرد» چەنی هەر سۆ ڕوۆو وێم كەرده شير داخ [٤] «چه سازم چون كُنم كز يار دورم» دەماغم ناوەشۆ، كەيفم نيۆ چاخ [٥] دەرونم لت لتا بەستەنمۆ پێوه «بسان پنجره سوراخ سوراخ» [٦] كەی ئەز يارم چەنی يارو بلوو لاش «به كوی او صبا نگذشته گستاخ» [٧] نەديت چی دۆنيێنه كۆمێ «صەيدی» «ترحّل كُن به ناكامی از اين كاخ» [٨] ١. ڕوێو: ڕۆژێك. كريام: كردم. لوەم: ڕۆيشتم. واته: ڕۆژێك هەوای سەيرانم كرد، چوومه ناو باخ سەيرم كرد قومريێكی دڵ خەسته لەسەر لقی دارێك نيشتوەتەوه. ٢. هەر ئاده: هەر ئەو. چڵوه: به لقەكەوه. واته: لەگەڵ قومريدا بوين به هاودەمی يەكتر، ئەو به چڵی دارەكەوه كۆكۆی بوو، منيش ئاخ ئاخم بوو. ٣. ئەزيچ: منيش. سۆت‏و: سوتام. پڕۆزيۆنوو: هەڵپڕوزام. واته: هەر ئەو هاوار هاواری بوو كوا يار؟ منيش ئەسوتام‏و هەڵئەپڕوزام‏و ئاخم هەڵئەكێشا. ٤. رُخ: ڕوومەت. چەنی: لەگەڵ. هەرسۆ: فرمێسك. وێم: خۆم. واته: فرمێسكی خوێناويم ڕژاند بەسەر دەموچاوی زەردما ئەوەنده گريام تا ڕوومەتم بوو به شيراخ فرمێسكەكان خەت خەتيان كرد. «تێبينی»: ئەم هەڵبەستەی «صەيدی»يەم له گۆڤاری «گەلاوێژ»ی ژماره «٢»ی ساڵی «٥»ی «شُباط»ی ٩٤٤دا بڵاو كردووەتەوه. (م. كاردۆخی) ٥. واته: چۆن بسازێنم؟ چی بكەم دوورم له يار، دەماخم نەخۆشەو ماتم، كەيف‏و خۆشيم هيچ نيه. ٦. بەستەنمۆ: بەستوومەتەوه. پێوه: بەبەكەوه. سوراخ: كون. واته: دەروونم پارچه پارچەيه، بەستوومەتەوه به يەكترەوەو هەمووی كون كونه وەك پەنجەرەی لێ هاتوه. ٧. واته: من چۆن ئەوێرم بچمه لای يارم، به وڵاتی ئەوا به شاخەكانيشيا «با»يش به سەربەستی نەيتوانيوه بڕوات. ٨. نەديت: نەت دی. دۆنيێنه: لەم دونيايەدا. كۆمێ: ئاواتێ. واته: «صەيدی» تۆ لەم دونيايەدا هيچ ئاواتێكت نەدی بێته دی كامەران نەبووی، كەوابوو كۆچ كەو به نامورادی لەم دونيايەدا بڕۆره دەرەوه.